با والدین

ای عاق کنندگان فرزندان خویش دیر یا زود. چه چیز را عاق می کنید ؟ مگر نه اینکه میوۀ وجودتان را؟ این بسیار خوب است که خودتان را عاق کنید در سیمای فرزندان نمک نشناس و نا خلف خود. آنان قیامت شمایند و از آنان رھائی ندارید زیرا از خودتان رھائی ندارید. پس دست از عاق کردن بردارید و ببینید که آنھا جمال باطن شمایند. از دیدنشان شرمسار باشید تا شاید دگر شوند و دگر شوید. و از اینکه مرا بسیار بیشتر والد فرزندانتان و نیز والد خودتان می یابید تکبر و انکار مکنید. من جبران ھمۀ حماقتھای شمایم، نسبت به خودتان بخیل مباشید. چگونه انسان می تواند بواسطۀ مدفوع خود، جوان شده و جاوید گردد؟ بچه ھایتان را مزبله ناکامیھای خود ساختید و اینک گند این زباله دان دماغتان را می سوزاند. شما با والدین خود ھمان بوده اید که فرزندانتان با شمایند. چرا عدالت را تاب نمی آورید شما که رحمت والدین خود را تاب نیاوردید. پس چه وضعی را تاب توانید آورد؟ عدم را؟ باشد که بالاخره حق بی والد و بی ولد بودن را تصدیق کنید، حق تنھائی را.

کتاب ابرانسان ص ۱۰، استاد علی اکبر خانجانی

 

دسته‌بندی نشده