با اهالی اعتیاد

ای به زنجیر کشیده شدگان بدست خویشتن! خود را به زنجیر کشیدید تا بتوانید دیگران را تحمل کنید و دیگران نیز شما را و نیز خود، خویشتن را در رابطه با دیگران. شما معتاد ھیچ چیزی نیستید بلکه معتاد رابطه اید، روابطی ناحق! شما در فرار از تنھائی به این اسارت افتاده اید. ھرکه تنھا شد و تنھائی اش را دوست داشت ھرگز معتاد نمی شود زیرا محتاج کسی بعنوان گریزگاه نمی شود.
آنچه را که عشق و عاطفه و دوستی می نامی مھد اعتیاد و علّت اسارت توست. این دروغ را برانداز تا اعتیاد برافتد. چرا که خواه ناخواه از محبوبت انتقام خواھی گرفت. مخواه که محبوب باشی تا مجبور به عشق نمائی نشوی تا دام اعتیاد گرفتار میائی.
رازت را با صدای بلند گفتم تا شاید نجات یابی زیرا جز این علاجی نداری زیرا اعتیاد معلول عشق نمائی است، دوستی نمائی، انسانّیت نمائی و ھر نمای دیگری آنگاه که رسوا شود ھمچنین عرفان نمائی!
کتاب ابرانسان ص ۴۹، استاد علی اکبر خانجانی

دسته‌بندی نشده