با آزارگران

شما دو دسته اید: دسته ای که دیگران را در خود می آزارند و اینان مظلومان لقب دارند. و دسته دّوم که خود را در دیگران می آزارند که به ظالمان شھرت یافته اند: ضعفاء و قدرتمندان: مازوخیست ھا و سادیست ھا!
و این ھستی – آزاری است و ھستی شما آزار شماست و در آزار، احساس وجود می کنید. شما دشمنان آرامش و عزت و سلامت ھستید و آنرا افسرده گی و عقب مانده گی و ارتجاع می نامید. و حتّی در لذایذ شما نیز بایستی آزاری باشد وگرنه لذت بخش نیست. شما دوزخ پرستانید و در بھشت احساس پوچی و نابودی می کنید. بود ِ شما ھمان عربدۀ نابود شدن شماست. شما دشمنان وجود خویش ھستید و این عداوت را عشق نامیده اید و یا «خدا» و یا «آزادی» و «عدالت» و … . ھمۀ آزاریان اینگونه اند: ایثارگر! از ایثارگری توبه کنید تا آزارتان رفع شود! این نسخه ای است که برای ھمۀ اھالی آزار مفید فایده است و جز این علاجی نیست زیرا آزار، محصول ایثار ِ بازار است، بازار ِ ایثار!
کتاب ابرانسان ص ۵۰‌، استاد علی اکبر خانجانی

دسته‌بندی نشده