انسان و بیان

هرکسی دارای دو نوع هستی و آفرینش است: قدیم و جدید! آفرینش قدیم همان حیات تاریخی از بطن نژاد است که از بطن مادر زاییده میشود که این حیات ظلمانی است. و اما خلق انسان در معنای قرآنیش خلق جدید است که آفرینش روحانی و عرفانی و به اراده و تلاش خود بشر است که در سوره رحمن آمده است: «خدای رحمن تعلیم داد قرآن را و آفرید انسان را و تعلیمش داد بیان را.» پس خلق انسان بواسطه بیان است و این آفرینشی است جدید. پس آزادی بیان همان آزادی خلق جدید و آزادی انسان شدن است. پس در ذهن یک فرد، خانواده و جامعه ای که این احساس آزادی بیان نباشد و از بیان فکر و اعتقاد خود در هراس باشد کارگاه خلق جدید انسان و ارزشهای انسانی تعطیل است و چه بسا در این کارگاه موجودی ضد انسانی تولید می‌شود که ماهیتی جنی و دجالی و شیطانی دارد. والسلام-

گفتاری از استاد علی اکبر خانجانی

دسته‌بندی نشده