*ای فرزند آدم و حوا!

آیا تو خود را آفریده ای که پنداری که نان خود را می دھی و جان خود را حراست میکنی؟! من تو را نیافریدم که ھستی ات را خرج نان و جانت نمائی. کار نان و جانت با من است و کار تو دیگر است. چون کارت را فراموش کرده ای در نان و جانت به ھزاران عذاب افتاده ای و این عذاب پندار غلط توست. کار تو اینست که در خود مرا بیابی و بس. و مابقی بیھوده گی توست و عذاب تو.
کتاب جانشین خدا ص ۹، استاد علی اکبر خانجانی

امراض لاعلاج, عذاب و پریشانی٬ ایدز, ستمگری و ستم پذیری, استثمار عاطفی و جنسی خانواده, هم نشین بد, نژادپرستی, آینده و آرزوها, پول, یأس و ناامیدی, ناکامی, بخل، حسادت, بازی با زمان, بدبختی و سرنوشت, جبر, امراض, آب درمانی, خواب درمانی, یوگا درمانی, هنر و موسیقی درمانی, گیاه خواری, داروها, مسکن و واکسن ها, تریاک، اعتیاد, افیون, شراب, بنگ، ال. اس دی, نیهیلیزم, سکولاریزم, خودکشی, جهل و جنون, انکار و تهمت, امراض, جبر آزادی و برابری, دموکراسی‌, دیکتاتوری, تکنولوژی, پیشرفت, پست مدرنیزم, هم جنس گرایی, تفاله سکسی, پیروی از خود, عشق تصرفی, ثروت اندوزی, اشرافیت, رزق ناپاک, ریا و دروغگویی, تکبر, طلاق, خیانت, پندی از استاد