*ای فرزند آدم و حوا!

آیا تو خود را آفریده ای که پنداری که نان خود را می دهی و جان خود را حراست میکنی؟! من تو را نیافریدم که هستی ات را خرج نان و جانت نمائی. کار نان و جانت با من است و کار تو دیگر است. چون کارت را فراموش کرده ای در نان و جانت به هزاران عذاب افتاده ای و این عذاب پندار غلط توست. کار تو اینست که در خود مرا بیابی و بس. و مابقی بیهوده گی توست و عذاب تو.
کتاب جانشین خدا ص ۹، استاد علی اکبر خانجانی