شیطان شناسی

من می دانم، من عارف هستم، من عاشقم، من عابدم و… کانونهای ادراک شیطانی بشر است که هوش و حواس و اندیشه و دل “من” را واژگون و دیوانه می سازد. و انسانی که دل و هوش و حواسش متصل به هوی حق و امام زنده ای نیست از منیت و ادراک شیطانی رهائی ندارد و همه یافته هایش عدمی و مخرب است. پس من شناسی یا خودشناسی سراسر مراتب شیطان شناسی است و هوشناسی است که به مراتب خداشناسی میرسد و این دو وجه از عرفان نفس بدون ارتباط عملی و قلبی با پیر طریقت ممکن نمی آید حتی

اگر علامه دهر و فیلسوف کامل و استاد حکمت و عرفان کلامی باشی! در غیر اینصورت شیطان چون هوا در سینه و چون خون در رگها جاریست و نامش هم “من” است.
کتاب شیطان شناسی ص ۲۱
https://t.me/khanjanyaliakbar
www.khanjany.com